Human-in-the-loop
Human-in-the-loop یعنی موقع انجام کار، انسان و agent با هم همکاری میکنن تا اشتباهها همون لحظه اصلاح بشن، نه بعد از اینکه کار تموم شد.
Human-in-the-loop یعنی موقعی که agent داره کار میکنه، یه انسان هم کنارشه و روند کار رو دنبال میکنه و اگه لازم شد وسط کار هم مسیر ایجنت رو اصلاح میکنه.
برعکسش حالت AFKـه، یعنی agent رو ول میکنی کارش رو انجام بده و بعد از تموم شدن فقط نتیجه رو بررسی میکنی.
دلیل استفاده از Human-in-the-loop اینه که جلوی اشتباهات همون اول گرفته بشن. ممکنه agent از همون چند دقیقهی اول مسیر اشتباهی بره یا یه چیزی رو غلط متوجه بشه. اگه همون موقع اصلاحش کنی، با یه جمله مسیرش عوض میشه. ولی اگه تا آخر صبر کنی، ممکنه کلی زمان صرف کاری شده باشه که از اول اشتباه بوده.
اینکه کدوم روش بهتره بستگی به خود تسک داره. اگه کار مشخص، کمریسک و راحت برای بررسی باشه، AFK کاملا مناسبه. ولی اگه تصمیمهای مهم، تغییرات حساس یا کارهایی باشه که برگشتنشون سخته، بهتره خودت لا کار باشی و قدمبهقدم روند رو چک کنی.
البته Human-in-the-loop یه هزینه هم داره اونم اینه که باید حواست دائم به agent باشه.
هرچی بیشتر بتونی با برنامهریزی، تستهای خودکار و بررسی نهایی، کارها رو با خیال راحت به حالت AFK منتقل کنی، زمان و انرژی کمتری ازت گرفته میشه.