Context

کانتکست یعنی تمام اطلاعاتی که یه Agent همین الان برای انجام یه کار در اختیار داره.

خیلی‌ها Context رو با Context Window یا Session اشتباه می‌گیرن ولی اینا یکی نیستن.

مثلا Session کل تاریخچه‌ی مکالمه‌ داخل Harness ـه. Context Window هم همون Tokenهاییه که توی هر درخواست برای Model ارسال میشن.

اما خود Context یه مفهوم کلی‌تره و یعنی اطلاعاتی که واقعا برای انجام تسک فعلی به درد می‌خورن.

مثلا ممکنه Context Window تقریبا پر شده باشه، ولی بیشترش لاگ‌های قدیمی و خروجی Toolها یا کلا اطلاعات بی‌ربط باشه. توی این حالت، فقط اطلاعات زیادی در دسترس مدل گذاشتی و Context افتضاحه و مدل بهت نتایج پرت و پلا میده.

از اون طرف ممکنه فقط چند صد Token داخل Context Window باشه، ولی همون چند خط دقیقا شامل مستندات یا تعریفی باشن که مدل برای حل مسئله لازم داره و این میشه یه Context خیلی خوب.

به عبارتی دیگه، کیفیت Context از حجمش مهم‌تره.

وقتی یه سری دیتای نامربوط داخل Context هست، مدل هم شروع میکنه به پرتو پلا گفتن و بعد شما فکر میکنی که اون مدل یا ایجنت ضعیفه.

برای همین هم Context Engineering یکی از مهم‌ترین مهارت‌ها توی Agentic Coding ـه، یعنی بدونی چه اطلاعاتی رو وارد Context کنی و چه چیزهایی رو حذف کنی تا مدل دقیقا همون چیزی رو ببینه که برای انجام اون تسک لازمه.